«Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Μόνο όνειρα, καθόλου ύπνος».
 Φραντς Κάφκα, 21/07/1913

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει, από τις 29 Ιανουαρίου, στην Πλαγία Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ, την εφηβική παράσταση «έχεις πέντε λεπτά», της Κατερίνας Λούβαρη Φασόη, σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη. Ένα έργο για το όνειρο εντός μας, τα όνειρα που άλλοι κάνουν για μας και που συχνά, άθελά μας, υιοθετούμε, για τους φόβους, ακόμη και τους εφιάλτες μας. Για εκείνη τη στιγμή της μέρας ή της νύχτας, όπου τολμάμε να γίνουμε κυρίαρχοι του εαυτού μας, να ξεκινήσουμε από την αρχή. Για εκείνη τη — μοναδική για τον καθένα — στιγμή της απόλυτης και ουσιαστικής ελευθερίας.

Μια αθλητική ομάδα εφήβων προσπαθεί να βρει τη δική της φωνή, την ταυτότητά της, να αγκαλιάσει τους φόβους και τις αδυναμίες της. Άνθρωποι που ονειρεύονται, άλλοτε βουβά, άλλοτε ηχηρά, αφήνοντας τους πάντες άναυδους, άνθρωποι που αναγκάζονται να ωριμάσουν πρόωρα, για να υπερασπιστούν την ύπαρξή τους. Ένα ολόκληρο σύστημα ελέγχου τους περιορίζει και τους ετεροκαθορίζει. Τι θα συνέβαινε, όμως, αν το σύστημα αυτό δεχόταν την κριτική τους; Θα κατέρρεε ή θα επαναπροσδιοριζόταν, θεμελιώνοντας νέες νόρμες και στόχους; Πώς θα τους έβρισκε όλους η επόμενη μέρα;

 Ο ερχομός ενός νέου μέλους γεννά νέες εύθραυστες ισορροπίες, ανατρέποντας τις ήδη υπάρχουσες, και φέρνει στην επιφάνεια τις ρωγμές των ηρώων και των σχέσεών τους. Με τη σειρά του, ο Coach, προσπαθεί να οδηγήσει την ομάδα στην κορυφή, συχνά με κάθε κόστος. Θα τα καταφέρει; Θα τα καταφέρουν όλοι μαζί, ως σύνολο;

Οι ήρωες – εκτός από τον Coach – δεν είναι, ωστόσο, μόνο αθλητές· είναι και έφηβοι: ανήσυχοι, αεικίνητοι, σε διαρκή αναζήτηση. Αμφισβητούν τα πάντα, ακόμα και όσα συμβαίνουν μπροστά στα μάτια τους, γι' αυτούς τίποτα δεν είναι δεδομένο, όλα μπορούν να ανατραπούν ανά πάσα στιγμή. Η μεταιχμιακή αυτή στιγμή στη ζωή των ηρώων του έργου, η εφηβεία τους — παρά τις περιπέτειες που μπορεί να κρύβει— είναι ταυτόχρονα κι ένα σπουδαίο δώρο, μια δεύτερη ευκαιρία, πριν την ενηλικίωση· μια δυνατότητα για κάθε άνθρωπο να αρπάξει από τα μαλλιά τη ζωή και να εξερευνήσει κάθε είδους όριο απ’ άκρη σ’ άκρη!

 *Η παράσταση αντλεί έμπνευση από όνειρα (του ύπνου και του ξύπνιου) εφήβων που συμμετέχουν στα εργαστήρια του Εθνικού Θεάτρου και μοιράστηκαν γενναιόδωρα το υλικό τους με τη συγγραφέα του έργου.

*Τόσο κατά τη διάρκεια των δοκιμών, όσο και κατά τη διάρκεια των παραστάσεων, ο σκηνοθέτης, ο θίασος και οι συντελεστές της παράστασης, θα βρίσκονται σε στενή επαφή και σε ανοιχτό διάλογο με εργαστήρι εφήβων του Εθνικού Θεάτρου, το οποίο θα πλαισιώνει την όλη διαδικασία. Κοινός στόχος παράστασης και εργαστηρίου είναι η αλληλεπίδραση με αφορμή τα όνειρα του ύπνου και του ξύπνιου, καθώς και η γλώσσα του ονείρου εν γένει.