Για να μπορέσουμε να φανταστούμε ένα διαφορετικό μέλλον,
τι θα έπρεπε ίσως να θυμηθούμε, τι να ξεχάσουμε;
Στη διαδικασία δημιουργίας του χορογραφικού έργου Amnesiac-memory for the future
κοιτάζουμε πίσω για να πάμε μπροστά. Πίσω, στα τέλη των 70s, στις απαρχές του πανκ. Πέρα
από τη νοσταλγία, αυτή η ανασκαφή ανάμεσα στα φαντάσματα του πανκ αναζητά δυνατότητες
που ξεχάστηκαν και ίσως χρειαζόμαστε σήμερα.
Σημείο αναφοράς, ένα από τα πιο επιδραστικά συγκροτήματα του αρχικού κύματος του
βρετανικού πανκ The Clash- “η πολιτική συνείδηση του πανκ”. Σχηματίστηκαν το 1976, τη
χρονιά που ξεκίνησε το πανκ στην Αγγλία, 50 χρόνια πριν. Συνέχισαν για περίπου μια δεκαετία,
περίοδο κατά την οποία η Βρετανία οδεύει στον Θατσερισμό και καθιερώνει το
νεοφιλελευθερισμό. Μια εποχή με πληθωρισμό, ανεργία, άνοδο εθνικισμού και βίας που ίσως
συνομιλεί με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

‘We’ are anti-fascist, we are anti-violence, we are anti-racist and we’re pro-creative.
The Clash, μουσικό εφημερίδα NME 1976
Οι Clash προχώρησαν πέρα από την οργή, τον μηδενισμό και τη γενικευμένη
δυσαρέσκεια άλλων πανκ συγκροτημάτων, γράφοντας τραγούδια ενάντια σε συγκεκριμένα,
πραγματικά προβλήματα, όπως η ανεργία ("Career Opportunities"), ο συστημικός ρατσισμός
("White Riot") και η αστυνομική βία ("The Guns of Brixton"). Μέσα από τη μουσική, τους στίχους
και τη στάση τους παρακινούσαν σε δράση και σκέψη, μετατρέποντας το αφήγημα του πανκ
από το αδιέξοδο "No Future" (Δεν υπάρχει μέλλον) στο όλο δυνατότητες "The Future is
Unwritten" (Το μέλλον είναι άγραφο).
Αυτό το ανοιχτό δυναμικό ενεργοποιείται, εισάγοντας το πανκ στον κεντρικό μηχανισμό
της παράστασης Amnesiac: Memory for the Future. Υιοθετώντας μια προσωρινή αμνησία σε
θεωρήσεις του μέλλοντος ως στάσιμου, ακυρωμένου ή απειλητικού, η παράσταση δημιουργεί
και διεκδικεί ένα χώρο επανεφεύρεσης του Φαντασιακού. Έναν συλλογικό χορό, όπου
σιγοβράζει το κοινωνικό και πολιτικό εν δυνάμει, ένα χορό που συνυπάρχει και συνομιλεί με τη
ζωντανή μουσική και το live βίντεο. Κινήσεις, εντάσεις, άλματα. Διαπραγματεύσεις. Συναντήσεις.
Σώματα ανοιχτά. Προσωρινές μορφές και ήχοι. Επιμένοντας στη μεταμορφωτική δύναμη της
τέχνης. Μια προσπάθεια να ξεφλουδιστεί το παρόν (μαζί με τα φαντάσματα του παρελθόντος)
για να φανερωθεί ένα δυνητικό μέλλον. Πρόκειται για μια κίνηση που γίνεται ξανά και ξανά.
Προσπαθείς ξανά, δεν επαναλαμβάνεις. Αρχίζεις, κάθε φορά, ξανά. Μια επανεπινόηση. Τι
ανάμνηση θα αφήσει αυτή η στιγμή, άραγε, για το μέλλον;

Σύλληψη/Χορογραφία: Μαριέλα Νέστορα
Συν-δημιουργία: Χριστίνα Καραγιάννη, Μαρία Μανουκιάν, Πετρίνα Γιαννάκου, Δήμητρα
Βλάχου
Περφόρμερς: Ερατώ Τζαβάρα, Μαριέλα Νέστορα, Αντιγόνη Αυδή, Χριστίνα Καραγιάννη,
Μαρία Μανουκιάν, Πετρίνα Γιαννάκου, Δήμητρα Βλάχου
Μουσική σύνθεση/live performance: Θάλεια Ιωαννίδου
Σχεδιασμός βίντεο/ live video: Ερατώ Τζαβάρα
Σκηνογραφία: Χριστίνα Κατσάρη
Φωτισμοί: Μαρία Αθανασοπούλου
Επιμέλεια κοστουμιών: YELP danceco.
Σύμβουλοι δραματουργίας: Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Mårten Spångberg
Βοηθός παραγωγής/χορογράφου: Μυρτώ Καραβουσάνου
Φωτογραφίες: Μαρία Αθανασοπούλου, Μαρία Χειλιοπούλου
Σχεδιασμός αφίσας: Μαρία Έλενα Μύρκα
Επικοινωνία: Ευαγγελία Σκρομπόλα
Ευχαριστούμε θερμά τους Frédéric Pouillaude, Μυρτώ Κατσίκη και Αντιγόνη Αυδή.

Παραστάσεις: 10-14 June, 21:00

ΦΙΑΤ,

Λεωφόρος Ανδρέα Συγγρού 114, Κουκάκι
Διάρκεια: 60 minutes
Εισιτήρια: ticketservices.gr 15 ευρώ/ 12 ευρώ