GYNAI1

Το Εθνικό Θέατρο σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και τα Σχολεία του Σωφρονιστικού Καταστήματος Γυναικών Ελεώνα Θηβών, παρουσιάζουν στις 13, 14, 27 και 28 Ιουνίου την παράσταση ΓΥΝΑΙ, σε σύλληψη και σκηνοθεσία του Στάθη Γράψα

Η παράσταση ΓΥΝΑΙ είναι ένα θεατρικό δρώμενο των κρατούμενων στα Σχολεία του Σωφρονιστικού Καταστήματος Γυναικών Ελεώνα Θηβών· καρπός ενός κύκλου του Εργαστηρίου Προσωπικής Ανάπτυξης (ΕΠΑΚ), που υλοποιεί το Εθνικό Θέατρο από το 2018, με στόχο την ανάδειξη της απελευθερωτικής δύναμης της τέχνης ως πεδίου έκφρασης, ενδοσκόπησης και αυτογνωσίας.

Όταν ο νόμος του ισχυρού αφήνει το σκοτεινό του ίχνος στις κοινωνίες, τους θεσμούς και τις ανθρώπινες σχέσεις, όταν οι ίδιες οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ως «ανίσχυρες», αδύναμες και ευάλωτες, το αίτημα για ανθρωπιά, αλληλοσεβασμό και αναγνώριση του διαφορετικού είναι πια ανυποχώρητο.

Με όχημα τη θεατρική αφήγηση, μια ομάδα τέτοιων  «ανίσχυρων» γυναικών, έχοντας έρθει αντιμέτωπη με το πιο σκληρό πρόσωπο της  πατριαρχίας, καταθέτει επί σκηνής τη δική της αλήθεια· ως άλλος, σύγχρονος  Χορός, θρηνεί για τις γυναίκες που κακοποιήθηκαν, για εκείνες που χάθηκαν, για  όσες στερήθηκαν τη φωνή τους, για όσες σώπασαν. Μοιράζονται τη δική τους  ιστορία μέχρι το σημείο, όπου το ατομικό βίωμα αφυπνίζει τη συλλογική συνείδηση.  

 Η παράσταση ΓΥΝΑΙ διατρανώνει μια κρίσιμη αλήθεια: η βία κατά των γυναικών δεν συνιστά ένα ακόμη «κοινωνικό φαινόμενο», ούτε μια παρεκτροπή από την κανονικότητα. Eγγράφεται μέσα στις ίδιες έμφυλες δομές εξουσίας που την παράγουν, τη νομιμοποιούν και τη διαιωνίζουν.

Γι’ αυτό και οι γυναίκες αυτές ραγίζουν τις βεβαιότητες, μιλούν με το σώμα για τη μνήμη, διεκδικούν την αναγνώριση των πολλαπλών και συχνά αθέατων ρόλων τους — συγκροτώντας, μέσα από τη συνύπαρξή τους, μια σπάνια μορφή ενσυναίσθησης και βαθιάς αλληλεγγύης. Μα κυρίως, ζητούν το αέναο βλέμμα μας πάνω τους, διεκδικώντας το αυτονόητο: να αποδομήσουμε κάθε έμφυλη ιεραρχία, να σταθούμε απέναντι στη βία χωρίς υπεκφυγές, και να δούμε τις γυναίκες κατάματα, ως όντα αδιαπραγμάτευτα ισότιμα, φορείς μνήμης, εμπειρίας και επιθυμίας.