Από τον Άγιο Αχίλλειο Πρεσπών, τον Αρχαιολογικό χώρο Αμφίπολης και τον
Αρχαιολογικό χώρο Σταγείρων Χαλκιδικής μέχρι τον Αρχαιολογικό χώρο Ηραίου
Περαχώρας, τη Μονή και Σχολή Ουρσουλινών στα Λουτρά της Τήνου και τον
Αρχαιολογικό χώρο Άπτερας στα Χανιά, η δεύτερη εβδομάδα εκδηλώσεων του
καλλιτεχνικού προγράμματος του θεσμού του Υπουργείου Πολιτισμού «Όλη Ελλάδα
ένας Πολιτισμός 2026» φέρνει δεκαπέντε πρωτότυπες παραγωγές, από τις 6 έως και
τις 12 Ιουλίου. Το πλούσιο πρόγραμμα περιλαμβάνει παραγωγές μουσικής, θεάτρου,
χορού, εικαστικές δράσεις, καθώς και παραστάσεις για παιδιά και εφήβους, με
θεματικό άξονα τον περίφημο στίχο από τον Δύσκολο του Μενάνδρου, «Ὡς χαρίεν
ἔστ’ ἄνθρωπος, ἂν ἄνθρωπος ᾖ» («Πόσο ωραίος –ώριμος– είναι ο άνθρωπος όταν
πραγματικά είναι άνθρωπος»).
Οι εκδηλώσεις προσφέρονται δωρεάν από το ΥΠΠΟ, με απαραίτητη την προκράτηση
θέσεων. Οι προκρατήσεις για όλες τις εκδηλώσεις του Ιουλίου πραγματοποιούνται
μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του θεσμού: www.allofgreeceoneculture.gr
Το πρόγραμμα της δεύτερης εβδομάδας περιλαμβάνει τις εξής εκδηλώσεις:
Στις 6 και 7 Ιουλίου θα παρουσιαστούν τρεις νέες παραγωγές: η θεατρική
παράσταση Όσοι έμειναν να μιλούν, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Γιγιντή, στο
Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας, καθώς και η περιπατητική κινητική και ηχητική
εγκατάσταση Σειρήνες, ένα συλλογικό τραγούδι, σε χορογραφία Μάρθας
Πασακοπούλου, στο Κάστρο Πάτρας, και η περφόρμανς Αμφίβια / HUMENS, σε
χορογραφία Μαρκέλλας Μανωλιάδη, στον Αρχαιολογικό χώρο Άπτερας, στα Χανιά.
Στις 7 και 8 Ιουλίου θα παρουσιαστεί η μουσική παράσταση Ὅταν ἄνθρωπος ᾖ.
Συνύπαρξη, φύση και μουσική δωματίου, με άξονα την ερμηνεία του έργου του
Φραντς Σούμπερτ Ο θάνατος και η κόρη, σε φωτογραφία, video art και σκηνοθετική
επιμέλεια του Γιάννη Γούτμαν, στο Ρωμαϊκό Ωδείο Κω.
Στις 8 και 9 Ιουλίου θα παρουσιαστούν δύο νέες παραγωγές: η πρωτότυπη
τοποειδική παράσταση και εικαστική εγκατάσταση in situ ΑΝΑΣΚΑΦΗ /
EXCAVATION, σε σύλληψη, δραματουργία και κείμενα του Πάνου Γκιόκα, στο
Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγίου, καθώς και το μουσικοθεατρικό δρώμενο ΜΠΕΣ

ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ, σε σύλληψη, σύνθεση και σκηνική επίβλεψη του
Σταμάτη Πασόπουλου, στον Αρχαιολογικό χώρο Αμφίπολης (Ακρόπολη).
Στις 9 και 10 Ιουλίου θα παρουσιαστούν δύο μουσικές παραγωγές: τα Αντίφωνα, σε
σύλληψη και σχεδιασμό του Στέλιου Παπαναστάση, στην πρώην Μονή και Σχολή
Ουρσουλινών στα Λουτρά της Τήνου, και οι Τρεις μουσικές πράξεις ανθρωπιάς, σε
μουσική σύνθεση και επιμέλεια των Σάκη Κοντονικόλα και Νεκτάριου
Παπαγεωργίου, στο Οθωμανικό Τέμενος Οσμάν Σαχ (Κουρσούμ Τζαμί), στα
Τρίκαλα.
Στις 10 και 11 Ιουλίου θα παρουσιαστούν τρεις νέες παραγωγές: η θεατρική
παράσταση Θέλω να ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς όταν κοιμάσαι, σε
δραματουργία και σκηνοθεσία Δήμητρας Δερμιτζάκη, στον Αρχαιολογικό χώρο
Ηραίου Περαχώρας, στην Κορινθία, η έκθεση Ακροβολιστές, σε επιμέλεια
Χριστίνας Πετκοπούλου, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας, καθώς και η
θεατρική παράσταση Σύσσημον, σε σκηνοθεσία και δραματουργία Ηλέκτρας
Ελληνικιώτη, στον Αρχαιολογικό χώρο Σταγείρων Χαλκιδικής.
Στις 11 και 12 Ιουλίου θα παρουσιαστούν η θεατρική παράσταση Το Πέρασμα. Μια
κωπηλασία μετάβασης, σε σκηνοθεσία και δραματουργία Αιμιλίας Βάλβη, στο
Βυζαντινό Μουσείο Αργολίδας, στο Άργος, καθώς και η παράσταση για παιδιά και
εφήβους Τα νερά, σε σύλληψη, κείμενο και σκηνοθεσία Ιωάννας Πιατά, στο
Αρχαιολογικό Μουσείο Ερέτριας.
Το πρόγραμμα της δεύτερης εβδομάδας ολοκληρώνεται στις 12 και 13 Ιουλίου με
την παράσταση χορού Στα ίχνη του νερού, σε σύλληψη, δραματουργία και
χορογραφία Πηνελόπης Μωρούτ, στον Άγιο Αχίλλειο Πρεσπών, καθώς και τη
μουσική και κουκλοθεατρική παράσταση ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ: Η ιστορία της κας Σ., με
εγγαστριμυθία και εμψύχωση κούκλας από τον Γιώργο Νικόπουλο, στο
Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής, στην Κοζάνη.

Αναλυτικό πρόγραμμα εκδηλώσεων: 6 – 12 Ιουλίου 2026

Θέατρο
Όσοι έμειναν να μιλούν
6, 7 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.15
Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας
Κείμενο: Μιχάλης Γιγιντής, Αριάδνη Καβαλιέρου, Γιάννης Μπισμπικόπουλος
Σκηνοθεσία: Μιχάλης Γιγιντής
Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Φουντούκος
Ερμηνεύουν: Αριάδνη Καβαλιέρου, Γιάννης Μπισμπικόπουλος
Οργάνωση παραγωγής: Αριάδνη Καβαλιέρου
ΑΜΚΕ: TREE

Στις 26 Απριλίου του 1986 ο αντιδραστήρας νούμερο 4 του πυρηνικού σταθμού του
Τσέρνομπιλ εξερράγη. Η έκρηξη απελευθέρωσε τεράστιες ποσότητες ραδιενέργειας στην
Ευρώπη, προκαλώντας θανάτους, σοβαρές ασθένειες και μαζικές εκκενώσεις περιοχών.
Στην ιστορία του ανθρώπου υπάρχει ένα δίπολο: η ικανότητά μας να δημιουργούμε
θαύματα – και ταυτόχρονα να προκαλούμε ανυπολόγιστες πληγές. Το Τσέρνομπιλ είναι ένα
από τα πιο ισχυρά σύμβολα αυτής της αντίφασης. Κι όμως υπάρχει και μία άλλη πλευρά
της ανθρώπινης φύσης σε αυτήν την καταστροφή: η αυτοθυσία των εργατών, των
μηχανικών, των ανθρακωρύχων, των πυροσβεστών, των επιστημόνων. Χωρίς αυτούς το
Τσέρνομπιλ θα είχε μετατραπεί σε μια ανεξέλεγκτη πυρηνική κόλαση. Αυτούς ακριβώς τους
ανθρώπους αναβιώνουν επί σκηνής οι δύο ηθοποιοί κάνοντας μια διαδρομή χρονολογικά
σε μια από τις χειρότερες ανθρωπιστικές και περιβαλλοντικές καταστροφές στην ιστορία
της ανθρωπότητας. Άλλωστε, ο κόσμος αυτός σώζεται ξανά και ξανά από τον άνθρωπο που
επιμένει να προσπαθεί να τον σώσει.
Πληροφορίες εδώ .

***

Χορός
Σειρήνες, ένα συλλογικό τραγούδι
6, 7 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 19.45
Κάστρο Πάτρας
Σύλληψη, ανάπτυξη ιδέας: Μάρθα Πασακοπούλου
Χορογραφία: Μάρθα Πασακοπούλου, σε συνεργασία με τις χορεύτριες της ομάδας
Καλλιτεχνική συνεργάτιδα, δραματουργία: Έλενα Νοβάκοβιτς
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση, επεξεργασία ήχου: Άννα-Μαρία Ράμμου
Φωνητική εμψυχώτρια, φωνητικός σχεδιασμός: Δήμητρα Κάνδια
Ερμηνεύουν: Χριστίνα Καραγιάννη, Ναταλία Μπάκα, Φανή Ποζίδη, Μάρθα
Πασακοπούλου
Βοηθός παραγωγής: Έλενα Νοβάκοβιτς
ΑΜΚΕ: Arisandmartha
Η περιπατητική κινητική και ηχητική εγκατάσταση Σειρήνες, ένα συλλογικό τραγούδι
χαρτογραφεί ένα τοπίο σωμάτων, χορών, μελωδιών και τραγουδιών, εγγράφοντας τη
διαδρομή της μέσα από μια σειρά μεταβατικών δράσεων και καταστάσεων. Σαν μια
τελετουργία τού σήμερα, συνομιλεί με τις εσωτερικές μας επιθυμίες, τη μελαγχολία μας
στο τώρα και με ένα συλλογικό πένθος για αυτά που έχουν ήδη χαθεί. Με αναφορά στη
διττή σημασία της λέξης «σειρήνα» –ως παραπλάνηση και αποπλάνηση στον μύθο, αλλά
και ως προειδοποιητικό σήμα– μια χορο(ω)δία γυναικών μετατρέπεται σε σύγχρονες
«σειρήνες» που αφουγκράζονται το παρόν και φαντάζονται ένα μέλλον. Μια επίκληση στο
τώρα, σαν κραυγή αγωνίας, και ταυτόχρονα σαν μια πρόσκληση συνεύρεσης και
συνομολογίας.
Πληροφορίες εδώ .

***

Χορός
Αμφίβια / HUMENS
6, 7 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 19.15
Αρχαιολογικός χώρος Άπτερας, Χανιά
Χορογραφία: Μαρκέλλα Μανωλιάδη
Δραματουργία: Έρι Κύργια
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Μάρκελλος Κολοφωτιάς
Σχεδιασμός κοστουμιών: Ιόλη Μιχαλοπούλου
Ερμηνεύουν: Σταύρος Ικμπάλ, Ναταλία Καλογεροπούλου, Κωνσταντίνα Μπάρκουλη,
Σπύρος Ντόγκας, Μάρω Σταυρινού
Οργάνωση, εκτέλεση παραγωγής: Όλγα Τσατσούλη
ΑΜΚΕ: ΜΕΤΑΝΕΙΡΑ
Η γένεση και η εξέλιξη του ανθρώπινου σώματος μέχρι την τελειότητα της κίνησής του είναι
το θέμα της παράστασης Αμφίβια / HUMENS. Από την αρχέγονη σούπα, στις πρώτες
αμφίβιες μορφές ζωής, μέχρι τον άνθρωπο, η βιολογική ιστορία του πέρασε μέσα από
συγκρούσεις με το περιβάλλον, τη βαρύτητα, την ίδια την ατέλεια και φθαρτότητα της
ύλης. Και τελικά το σώμα συγκρούεται με τα όριά του για να νικήσει και να μετατραπεί στο
κορμί του χορευτή. Πρόκειται για μια περφόρμανς που κινείται δυναμικά μεταξύ της
διάλεξης και του χορού, επιστημονικών ευρημάτων και προσωπικών αφηγήσεων,
δαρβίνειας εξέλιξης και φιλοσοφικής ανησυχίας, και προτείνει το κάλλος ως υπαρξιακή
σωτηρία. Παράλληλα, διατρέχει την κοπιώδη, αγωνιώδη και μαγική ζωή του ανθρώπου-
χορευτή αναζητώντας τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο άνθρωπο – μεταφορικά και
κυριολεκτικά.
Πληροφορίες εδώ .

***

Μουσική
Ὅταν ἄνθρωπος ᾖ
Συνύπαρξη, φύση και μουσική δωματίου
7, 8 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 19.15
Ρωμαϊκό Ωδείο Κω
Φραντς Σούμπερτ, Ο θάνατος και η κόρη
Φωτογραφία, video art, σκηνοθετική επιμέλεια: Γιάννης Γούτμαν
Μουσικοί: Ανδρέας Παπανικολάου (βιολί), Ευαγγελία Κουτσοδήμου (βιολί), David
Bogorad (βιόλα), Άγγελος Λιακάκης (βιολοντσέλο)
Η μουσική παράσταση διερευνά την ιδέα ότι ο άνθρωπος διαμορφώνεται μέσα από τη
συνύπαρξη με τους άλλους και τη σχέση του με τη φύση. Οι δύο αυτές διαστάσεις
αναδεικνύονται ως θεμελιώδεις προϋποθέσεις ανθρωπιάς, μέτρου και ωριμότητας.

Κεντρικός άξονας της εκδήλωσης είναι η ερμηνεία του Κουαρτέτου εγχόρδων αρ. 14 του
Φραντς Σούμπερτ Ο θάνατος και η κόρη από σύνολο τεσσάρων μουσικών. Το εμβληματικό
έργο προσεγγίζει με ένταση και ευαισθησία τη θνητότητα, τον φόβο και την αποδοχή,
οδηγώντας όχι στην απόγνωση αλλά σε μια βαθύτερη συμφιλίωση με το αναπόφευκτο.
Η παράσταση πλαισιώνεται από τη φωτογραφική έκθεση «Promenade», που φιλοξενείται
στον διάδρομο προς το Ρωμαϊκό Ωδείο Κω. Μέσα από εικόνες που εξερευνούν τη σχέση
ανθρώπου και φύσης, τον χρόνο και τη φθορά, η έκθεση λειτουργεί ως εισαγωγή στη
βιωματική εμπειρία της μουσικής δράσης.
Πληροφορίες εδώ .

***

Εικαστικά / Περφόρμανς
ΑΝΑΣΚΑΦΗ / EXCAVATION
8, 9 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 20.00
Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγίου
Σύλληψη, δραματουργία, κείμενα: Πάνος Γκιόκας
Εικαστική εγκατάσταση: Διονύσης Χριστοφιλογιάννης
Σκηνοθεσία, ερμηνεία: Δώρα Στυλιανέση
Μουσική, ερμηνεία: Διαμαντής Αδαμαντίδης
Επιστημονικός Σύμβουλος: Δρ Ανδρέας Βόρδος
Βοηθός εικαστικού έργου: Γιώργος Θεοδωρακάκος
Παραγωγή: ΑμΚΕ CHORUS
Διεύθυνση Παραγωγής: MENTOR in Culture
Η ΑΝΑΣΚΑΦΗ / EXCAVATION αποτελεί μια πρωτότυπη τοποειδική παράσταση και εικαστική
εγκατάσταση in situ, που μετατρέπει το Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγίου σε χώρο βιωματικής
αναζήτησης. Με αφετηρία τη μετάβαση από τον Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου προς τη
μόνιμη έκθεση, το έργο οργανώνεται ως διαδρομή από την επιφάνεια προς το βάθος:
πομπή, είσοδος, παρατήρηση, ανασκαφή, τεκμηρίωση, έκθεση. Στον πυρήνα της
παράστασης βρίσκεται η παραλληλία ανάμεσα στη στρωματογραφία του εδάφους και τη
στρωματογραφία της ανθρώπινης μνήμης. Μέσα από έναν σκηνικό μονόλογο, το έργο
συνομιλεί με τα εκθέματα και με την εικαστική εγκατάσταση του «Σκάμματος»,
αναδεικνύοντας το θραύσμα ως ενεργό τεκμήριο φθοράς, απώλειας, αντοχής και
φροντίδας. Η παράσταση προτείνει μια μύηση της προσοχής, όπου ιστορική μνήμη, σώμα
και κοινή εμπειρία συναντώνται μπροστά στο ανθρώπινο ίχνος.
Πληροφορίες εδώ.

***

Μουσική
ΜΠΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ
8, 9 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 19.30
Αρχαιολογικός χώρος Αμφίπολης, Ακρόπολη

Σύλληψη, σύνθεση, σκηνική επίβλεψη: Σταμάτης Πασόπουλος
Κείμενο, δραματουργία: Νίκος Ιωακείμ
Σκηνικά: Σταμάτης Πασόπουλος
Κοστούμια: Άννα Καλιφατίδου
Περφόρμερ επί σκηνής: Νατάσα Τσακηρίδου (φωνή), Γεωργία Τέντα (φωνή), Ιουλία
Ρούτζιου (φωνή), Σταμάτης Πασόπουλος (γκάιντα, tapes), Στρατής Πασόπουλος (καβάλ),
Στάθης Παρασκευόπουλος (νταχαρές, ιδιόφωνα)
ΑΜΚΕ: ΣΥΝΟΛΟ ΤΕΤΤΤΙΞ
Το ΜΠΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ είναι ένα μουσικοθεατρικό δρώμενο του
Σταμάτη Πασόπουλου. Έξι περφόρμερ επί σκηνής –ένα τρίο παραδοσιακών φωνών και μια
τριμελής ζυγιά (γκάιντα, καβάλ, νταχαρές/νταούλι) με προεξάρχοντα τον ίδιο τον συνθέτη–
ανακαλύπτουν και συντάσσουν τμήματα πολιτισμικής μνήμης της ιδιαίτερης πατρίδας του,
των Σερρών. Παράλληλα, διερευνούν ποια ήταν η σχέση της κοινότητας με το υπερφυσικό·
ποια η σχέση τους με τη γη· ποια η σύνδεση των μελών της μεταξύ τους· ποιος ήταν ο ρόλος
της μουσικής και του χορού. Η παράσταση μετουσιώνει τον ήχο, την κίνηση και τα σύμβολα
της τελετουργίας αυτής σ’ ένα σύγχρονο δρώμενο: μέσω μιας συλλογικής ηχοχρωματικής
έρευνας αναπλάθεται η στιγμή της γέννησης της γλώσσας· παραδοσιακά τραγούδια
–υπάρχοντα και νέα– διαδρούν με φωνητικούς πειραματισμούς· τα τοπικά όργανα
εφαρμόζουν τεχνικές της σύγχρονης μουσικής ενώ ο χορός της κοινότητας τροφοδοτεί τη
σκηνικοποίηση του δρώμενου.
Πληροφορίες εδώ.

***

Μουσική
Αντίφωνα
9, 10 Ιουλίου • Ώρα έναρξης: 19.00 (έκθεση), 20.00 (συναυλία)
(Πρώην) Μονή και Σχολή Ουρσουλινών στα Λουτρά της Τήνου
Σύλληψη, σχεδιασμός: Στέλιος Παπαναστάσης
Κρητική λύρα, λαούτο: Λευτέρης Ανδριώτης
Βιόλα ντα γκάμπα: Ανδρέας Λινός
Βιολοντσέλο, βυζαντινή βιέλα: Γιώργος Ταμιωλάκης
Βιέλα, μπαρόκ βιόλα: Στέλιος Παπαναστάσης
Κανονάκι, λάφτα ή ψαλτήριον: Σπύρος Χάλαρης
Επιμέλεια εικαστικής εγκατάστασης, υλοποίηση: Ελίνα (Ευαγγελία) Νιάρχου
Εθνογραφική έρευνα, εργαστήριο ψωμιού: Ντάβιντ Τζόκιτς
ΑΜΚΕ: ΤΕΧΝΗ-ΨΥΧΗ
Το έργο Αντίφωνα συνθέτει μια πολυδιάστατη εμπειρία μουσικής, μνήμης και εικαστικής
δημιουργίας με επίκεντρο τη Μονή και Σχολή Ουρσουλινών στα Λουτρά της Τήνου και τη
γυναικεία παρουσία που σημάδεψε την ιστορία της.
Το μουσικό πρόγραμμα, εμπνευσμένο από το τάγμα των Ουρσουλινών, περιλαμβάνει έργα
των Χίλντεγκαρντ φον Μπίνγκεν και Γκιγιώμ ντε Μασώ, ερμηνευμένα από πέντε μουσικούς

με έγχορδα όργανα εποχής, δημιουργώντας μια ηχητική γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν
και το παρόν.
Παράλληλα, η εικαστική εγκατάσταση με πενήντα λευκά νυχτικά, τυπωμένα με
κυανοτυπίες από φωτογραφικό και δημοσιευμένο υλικό της Μονής, αναδεικνύει τις
αθέατες ιστορίες των γυναικών που έζησαν, εργάστηκαν και μαθήτευσαν στον χώρο. Μέσα
από εικόνες, ήχους και συμβολισμούς, το έργο φωτίζει την άυλη πολιτιστική κληρονομιά
της Τήνου και μετατρέπει τη μνήμη σε βιωματική εμπειρία.
Η δράση ολοκληρώνεται με την προσφορά αρτοσκευασμάτων εμπνευσμένων από παλιές
συνταγές της Μονής και τοπικές παραδόσεις του νησιού.
Πληροφορίες εδώ.

***

Μουσική
Τρεις μουσικές πράξεις ανθρωπιάς
Μια παράσταση για τη μεταδοτικότητα της ανθρωπιάς μέσα από τη μουσική, τον χορό και
την αφήγηση
9, 10 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.30
Οθωμανικό Τέμενος Οσμάν Σαχ (Κουρσούμ Τζαμί), Τρίκαλα
Μουσική σύνθεση, επιμέλεια: Σάκης Κοντονικόλας, Νεκτάριος Παπαγεωργίου
Χορογραφική επιμέλεια: Μαρία Γαδετσάκη
Αφήγηση: Αντονέλλα Χήρα
Ερμηνεία: Αργύρης Κόκορης, Αιμιλία Χαλκιά
Πιάνο: Σάκης Κοντονικόλας
Κλαρίνο: Νεκτάριος Παπαγεωργίου
Μπουζούκι: Γιώργος Ρέτος
Χορός επί σκηνής: Ελπίδα Θωμαΐδη, Μαρία Καρακούση, Εβίτα Μάνου
Ηχοληψία: Νίκος Μπακοβασίλης
Poster artwork: UPMESS
Οργάνωση και εκτέλεση παραγωγής: I.M.N.I. AMKE, Μαρία Γαδετσάκη, Ισαβέλλα-
Δήμητρα Καρούτη, Σεσίλια Λεκλέρ, Βασιλένα Μητσιάδη, Βιργινία Μπαράκου
ΑΜΚΕ: I.M.N.I.
Η I.M.N.I. ΑΜΚΕ, σε συνεργασία με το Κέντρο Έρευνας – Μουσείο Τσιτσάνη, παρουσιάζει τη
μουσικοαφηγηματική παράσταση Τρεις μουσικές πράξεις ανθρωπιάς, η οποία συστήνει μια
ενιαία σκηνική εμπειρία, με φόντο το Οθωμανικό Τέμενος Οσμάν Σαχ (Κουρσούμ Τζαμί),
συνδυάζοντας τη μουσική, την αφήγηση και τον σύγχρονο χορό.
Κλασικές εκτελέσεις βυζαντινών, δημοτικών και ρεμπέτικων τραγουδιών συνομιλούν με
αφηγηματικές δράσεις που εξιστορούν τη δύναμη των μικρών καθημερινών πράξεων
ανθρωπιάς και τον τρόπο με τον οποίο αυτές μεταδίδονται και επηρεάζουν τον κόσμο γύρω
μας. Σαν κύματα που διαχέονται στον χρόνο και στην κοινωνία, οι πράξεις ανθρωπιάς
εκφράζονται μέσω των στίχων της μουσικής και της αφήγησης ενώ ο χορός μεταφράζει
σωματικά τις έννοιες της διάδοσης, της επαφής και της ανθρώπινης σύνδεσης.
Πληροφορίες εδώ.

***

Θέατρο
Θέλω να ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς όταν κοιμάσαι
10, 11 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 19.45
Αρχαιολογικός χώρος Ηραίου Περαχώρας, Κορινθία
Κείμενο: Σύνθεση μαρτυριών ντοκουμέντων και λογοτεχνικών διηγήσεων
Δραματουργία, σκηνοθεσία: Δήμητρα Δερμιτζάκη
Πρωτότυπη μουσική: Στέφανος Γιακουμάκης
Κοστούμια: Έλενα Μπαλτζόγλου
Φωτισμοί: Μικρογραφία
Φωτογραφίες, βίντεο: Μαρίλη Ζάρκου
Ερμηνεύουν: Δέσποινα Δρετάκη, Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης, Αγγελική Μπεβεράτου
Έκθεση χαρακτικής: Ήρα Σπαγαδώρου
Κατασκευές δομών στήριξης: The three dots
ΑΜΚΕ: ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η παράσταση Θέλω να ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς όταν κοιμάσαι, σε δραματουργία και
σκηνοθεσία Δήμητρας Δερμιτζάκη, εστιάζει στα όνειρα ανθρώπων που βίωσαν ή βιώνουν
εμπόλεμες συνθήκες. Η δραματουργία της αναπτύσσεται ως σύνθεση τέτοιων ονείρων:
αφετηρία αποτελούν οι διηγήσεις του Emil Szittya 27 όνειρα στη διάρκεια του πολέμου
1939-1945. Μαζί τους συνυφαίνονται ονειρικές μαρτυρίες που προέκυψαν από σύγχρονες
συνομιλίες με ανθρώπους που έχουν βιώσει πρόσφατα τον πόλεμο, καθώς και όνειρα
καταγεγραμμένα από λογοτέχνες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τρεις ερμηνευτές
κινούνται μέσα από διαδοχικές, γλυπτικές στάσεις και διασχίζουν μια διαδρομή στον
αρχαιολογικό χώρο του Ηραίου Περαχώρας, αφηγούμενοι σπαράγματα τραυματισμένων
ονείρων. Κάθε όνειρο εγκαταλείπεται ως προσφορά σε μια τελετουργική πορεία προς το
ιερό της Ήρας Ακραίας.
Η έκθεση της Ήρας Σπαγαδώρου αποτελείται από αποτυπώσεις σπαραγμάτων. Πρόκειται
για χάρτινες αφηγήσεις, ανολοκλήρωτες, ελλειπτικές εν τη γενέσει τους, όπως τα όνειρα,
που πασχίζουν να αποκαλύψουν μια συμπαγή εικόνα, έναν ολοκληρωμένο χάρτη για τον
άνθρωπο.
Πληροφορίες εδώ.

***

Εικαστικά / Περφόρμανς
Ακροβολιστές
10, 11 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 19.00
Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας
Διάρκεια έκθεσης: 30/8
Επιμέλεια: Χριστίνα Πετκοπούλου
Καλλιτέχνης: Γιάννης Χατζηασλάνης
Ηχητική περφόρμανς: Μαρία Σιδέρη

Μουσικός: Αντώνης Κωστόπουλος
Θεατροπαιδαγωγικά εργαστήρια: Χαρά Λιόλιου
ΑΜΚΕ: A-DASH
Το εγχείρημα Ακροβολιστές εστιάζει στο ιστορικό γεγονός της παρουσίας των Σενεγαλέζων
τυφεκιοφόρων (των Tirailleurs sénégalais) στη Φλώρινα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στόχος του έργου είναι η ποιητική ανάγνωση της εμπειρίας των νεαρών στρατιωτών που
εξαναγκάστηκαν σε στράτευση από τη Δυτική Αφρική στα Βαλκάνια για να υπηρετήσουν
στην πρώτη γραμμή και η ιχνογράφηση της διαδρομής τους σε παράλληλο ρυθμό με τα
ιστορικά γεγονότα που καθόρισαν το πολιτιστικό παρελθόν, παρόν και μέλλον των τοπικών
πληθυσμών της Μακεδονίας. Σε επιμέλεια της Χριστίνας Πετκοπούλου, η έκθεση και το
δημόσιο πρόγραμμα επιδιώκουν να συγκροτήσουν έναν χώρο μνήμης και στοχασμού,
περιλαμβάνοντας πρωτότυπες αναθέσεις έργων: μια φωτογραφική σειρά, ένα σύνολο
αρχειακών παρεμβάσεων και αρχειακές εγκαταστάσεις από τον εικαστικό και φωτογράφο
Γιάννη Χατζηασλάνη, μια ηχητική περφόρμανς, έργο της εικαστικού Μαρίας Σιδέρη σε
συνεργασία με τον μουσικό Αντώνη Κωστόπουλο, και εκπαιδευτικά θεατρικά εργαστήρια
της θεατροπαιδαγωγού Χαράς Λιόλιου.
Πληροφορίες εδώ.

***

Θέατρο
Σύσσημον
Βασισμένο στο ποιητικό έργο Σύσσημον ή Τα Κεφάλαια του Νίκου Παναγιωτόπουλου
10, 11 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 20.00
Αρχαιολογικός χώρος Σταγείρων Χαλκιδικής
Κείμενο: Νίκος Παναγιωτόπουλος
Σκηνοθεσία, δραματουργία: Ηλέκτρα Ελληνικιώτη
Σύμβουλος δραματουργίας, συνεργάτιδα σκηνοθέτρια: Γεωργία Κανελλοπούλου
Σκηνικά, κοστούμια: Άρτεμις Φλέσσα
Μουσική επιμέλεια: Νίκος Τσώλης
Οργάνωση παραγωγής: Τσαμπίκα Κωτούλα
Διεύθυνση παραγωγής: Θέρος – Εταιρεία Θεάτρου
Ερμηνεύουν: Μαρία Γεωργιάδου, Μαρία Μαμούρη, Νίκος Τσώλης
ΑΜΚΕ: Θέρος – Εταιρεία Θεάτρου
«Σου χαρίζω τον καιρό του σιγάν».
Μια αγρύπνια, ένας ήσυχος τόπος κοντά στη θάλασσα, τρεις άνθρωποι, γνωστοί και
αγαπημένοι ενός νεκρού για τον οποίο λίγα θα μάθουμε, μιλούν για τον θάνατο για να
καταλάβουν πώς πρέπει να ζήσουν· και να αγαπήσουν. Αναζητούν το σύσσημον, εκείνο το
σημάδι που «σημαίνει το ίδιο για σένα και μένα». Και η μουσική διαπερνά όλη τη νύχτα,
την επιτηρεί και τη φροντίζει, ως ο μοναδικός ισότιμος συνομιλητής της σιωπής.
Πληροφορίες εδώ.

***

Θέατρο
Το Πέρασμα. Μια κωπηλασία μετάβασης
11, 12 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.00
Βυζαντινό Μουσείο Αργολίδας, Άργος
Σκηνοθεσία, δραματουργία: Αιμιλία Βάλβη
Πρωτότυπη μουσική: Δημήτρης Ροΐδης
Σκηνικά, κοστούμια: Φωτεινή Παυλόγλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Οδυσσέας Ζήκας
Ερμηνεύουν: Αιμιλία Βάλβη, Κατερίνα Κατσορίδα, Δημήτρης Ροΐδης
Μουσικός επί σκηνής: Σπύρος Τσάρας
Συμμετέχουν εθελοντικά βοηθητικοί ερασιτέχνες ηθοποιοί του κοινωνικού σωματείου
Πύλη Πολιτισμού Ναυπλίου
Οργάνωση παραγωγής: Ζωή Δρακοπούλου
Εκτέλεση παραγωγής: Βίκυ Μαγκλάρα
ΑΜΚΕ: FichtiArt, Πολιτιστικά, οικολογικά και εκπαιδευτικά δρώμενα στην Αργολίδα
Στον κήπο του Βυζαντινού Μουσείου Αργολίδας, εκεί όπου το χώμα θυμάται περισσότερα
από τους ανθρώπους, μια τελετή ξεκινά σχεδόν αθόρυβα. Τρεις ηθοποιοί και ένας χορός
ηλικιωμένων από την Αργολίδα συνθέτουν μια σκηνική εμπειρία σαν να εκτελούν οδηγίες
που δεν τους δόθηκαν ποτέ και όμως τις ακολουθούν με ακρίβεια.
Εμπνευσμένη από τον μύθο του Λυγκέα και της Υπερμνήστρας, η δραματουργία κινείται
ανάμεσα στη μνήμη, την απώλεια και την αβεβαιότητα του τέλους. Δύο ψυχοπομποί
συνομιλούν με ανθρώπους που μεταβαίνουν από τη ζωή στον θάνατο. Τα σώματα
σταματούν, οι ψυχές όμως πεισματικά συνεχίζουν. Κάποιοι αρνούνται να περάσουν χωρίς
τους αγαπημένους τους και ο έρωτας κάνει τον θάνατο να φαίνεται ασήμαντος. Το
πέρασμα: μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει, απλώς δεν μας έχει κοινοποιηθεί.
Πληροφορίες εδώ.

***
Παράσταση / Δράση για παιδιά και εφήβους
Τα νερά
11, 12 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 19.30
Αρχαιολογικό Μουσείο Ερέτριας
Σύλληψη, κείμενο, σκηνοθεσία: Ιωάννα Πιατά
Πρωτότυπη μουσική, ηχητικό περιβάλλον: Γιώργος Ραμαντάνης
Σκηνικά, κοστούμια: Βασιλική Σουρρή
Επιμέλεια κίνησης: Δήμητρα Μητροπούλου
Ερμηνεύουν: Ελίνα Ρίζου, Δήμητρα Μητροπούλου, Ιωάννα Πιατά
ΑΜΚΕ: COMMEDIA

«Τι γεύση έχουν τα δάκρυα;» Σε μια ιστορία που ακροβατεί ανάμεσα στην πραγματικότητα
και στη φαντασία, η Αναΐς, ένα εσωστρεφές εννιάχρονο κορίτσι, μετά την απώλεια της
αγαπημένης της γιαγιάς ανακαλύπτει ότι δεν κυλάνε δάκρυα από τα μάτια της. Παρέα μ’
ένα παγόνι ξεκινάει ένα ταξίδι σ’ ένα παράλληλο κόσμο στον πυρήνα της γης, που συνδέει
το παρελθόν με το μέλλον. Εκεί, στα υπόγεια νερά, θα συναντήσει αρχέγονες μορφές,
θεότητες άλλων πολιτισμών, και θα προσπαθήσει να λύσει τον γρίφο που θα επαναφέρει
τη φυσική ροή των νερών της γης και να συνδεθεί με τις βαθιές ρίζες της οικογένειάς της.
Τα νερά του κόσμου, τα οποία κατέχει η θεά Αναχίτα, εξαρτώνται από τα δάκρυα ενός
μικρού κοριτσιού. Τρία κορίτσια, έχοντας στη διάθεσή τους αντικείμενα που μπορείς να
βρεις σ’ ένα παιδικό δωμάτιο, θα αφηγηθούν αυτήν την περιπέτεια μαγικού ρεαλισμού, και
μαζί με τα παιδιά θα ανακαλύψουν τον αλληλένδετο κρίκο που συνδέει τις πηγές των
ανθρώπινων συναισθημάτων με τις πηγές της γης.
Πληροφορίες εδώ.

***

Χορός
Στα ίχνη του νερού
12, 13 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 20.00
Άγιος Αχίλλειος Πρεσπών
Σύλληψη, δραματουργία, χορογραφία: Πηνελόπη Μωρούτ
Πρωτότυπη μουσική, ηχητικός σχεδιασμός: Χρήστος Παραπαγκίδης
Δραματουργική υποστήριξη: Μαρία Λάππα, Φένια Κωτσοπούλου
Επιμέλεια σκηνικών, κοστουμιών: Πηνελόπη Μωρούτ
Ειδικές κατασκευές, σύμβουλος κίνησης μαριονέτας: Giacomo Dominici
Βίντεο, φωτογραφία: Φένια Κωτσοπούλου
Βοηθός χορογράφου: Ζωή Κελέση
Ερμηνεύουν: Πηνελόπη Μωρούτ (χορός), Giacomo Dominici (θέατρο, ερμηνεία κειμένου)
Οργάνωση παραγωγής: Κάσση Καφέτση – Cultopia
ΑΜΚΕ: Cross iMPact
Το έργο Στα ίχνη του νερού είναι ένα χοροθεατρικό ντουέτο που διερευνά την αφήγηση
ιστοριών ως τελετουργία μνήμης, κοινότητας και «επιστροφής στον άνθρωπο». Στον
πυρήνα της παράστασης βρίσκεται ο διάλογος ανάμεσα στο κινούμενο σώμα, το σώμα-
αντικείμενο και το σώμα-ως-ήχο. Άμορφα υλικά και κινούμενα αντικείμενα εμψυχώνονται
από τους περφόρμερ, εισερχόμενα σε μια διαρκή σχέση με το ζωντανό σώμα και
αναδεικνύοντας την ανθρώπινη ευαλωτότητα. Αφετηρία της δημιουργίας αποτελεί το
απόσπασμα της Αν Μπόγκαρτ για τον νομαδικό ποιητή της ερήμου της Σενεγάλης, εκείνον
που θυμάται πού βρίσκονται οι πηγές νερού και οδηγεί τη φυλή προς την επιβίωση –
κυριολεκτική και μεταφορική. Όπως η φύση θυμάται μέσα από κύκλους και ρυθμούς, έτσι
και ο άνθρωπος αυτοπροσδιορίζεται μέσα από ιστορίες και παραδόσεις. Στην παράσταση
αυτή, και μέσα από τη σύμπραξη του χορού, του θεάτρου και του κουκλοθεάτρου, σώμα
και αντικείμενο εναλλάσσονται σε ρόλους αφηγητή, μάρτυρα και πρωταγωνιστή,
διερευνώντας τη σύγχρονη ανθρώπινη συνθήκη.

Πληροφορίες εδώ.

***

Μουσική
ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ: Η ιστορία της κας Σ.
12, 13 Ιουλίου 2026 • Ώρα έναρξης: 20.30
Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής, Κοζάνη
Εγγαστριμυθία, εμψύχωση κούκλας: Γιώργος Νικόπουλος
Τραγούδι, αφήγηση: Ναταλία Λαμπαδάκη
Ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα, τραγούδι: Γιάννης Παπαγεωργίου
Κλαρινέτο, σαξόφωνο: Χρήστος Παπαδόπουλος
Πρωτότυπα κείμενα: Παντελής Μπουκάλας
Σκηνοθετική επιμέλεια: Κορίνα Βασιλειάδου
Επιτόπια έρευνα: Γιάννης Παπαγεωργίου
Εκτέλεση παραγωγής: Καταφύ καλλιτεχνικό καταφύγιο
AMKE: ΚΑΤΑΦΥ
Η κυρία Στυλιανή, μια 85ετής γυναίκα από το Καταφύ μάς διηγείται την ιστορία της μέσα
από το διαμέρισμά της στην πόλη, όπου μετοίκησε πριν από περίπου εβδομήντα χρόνια.
Θυμάται τα τραγούδια του τόπου της, τους ανθρώπους του χωριού της, τις ιστορίες των
γονιών και των γιαγιάδων της, τα φαγητά και τα έθιμά τους. Μια τελευταία ζωηρή
αναπόληση των νεανικών της χρόνων, όπως τα έζησε η ίδια σε αυτό το μικρό χωριό των
Πιερίων με την πλούσια ιστορία.
Μια μουσική και κουκλοθεατρική παράσταση που εστιάζει στην ιδιότητα και την ευθύνη
του ανθρώπου, ως φορέα πολιτισμού, να παραμένει ενεργός σε οποιαδήποτε μετακίνησή
του, είτε ηθελημένη είτε αναγκαστική, εντός ή εκτός των ορίων της χώρας του. Το έργο
αυτό αναδεικνύει τον πολιτιστικό πλούτο που επιφέρει η μείξη των πολιτισμών, όπως αυτή
έχει συμβεί και στην περίπτωση αυτού του μικρού χωριού του Νομού Κοζάνης, του
Καταφυγίου.