Το «Εκεί που ανθίζουν τα χρυσάνθεμα» είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα βασισμένο στην πορεία του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος στην Κορέα, μέσα από την προσωπική διαδρομή του Θέμου Πετρόπουλου, ενός νεαρού εθελοντή γεωπόνου από την Ηλεία, ο οποίος πολέμησε στα πιο κρίσιμα μέτωπα του πολέμου, από το Χαγκτσόν μέχρι το ύψωμα Χάρι. Πιστεύοντας πραγματικά πως υπερασπίζεται κάτι ανώτερο από γεωπολιτικά συμφέροντα, ο Θέμος αφήνει πίσω του μια μικρή πατρίδα για να βρεθεί σε μια άλλη, που δεν γνώριζε καν πως υπάρχει.

Μέσα στη φωτιά του πολέμου γνωρίζει τη Γκου-Χουά, μια νεαρή Κορεάτισσα δασκάλα και νοσοκόμα. Η σχέση τους ανθίζει σιωπηλά, ανάμεσα σε πρόχειρα ιατρεία στα πεδία μάχης, καμένα χωριά και παγωμένα υψώματα. Δεν βασίζεται μόνο σε υποσχέσεις, αλλά και σε αμοιβαία στοργή. Είναι ένας έρωτας που δεν ζητά μέλλον, μονάχα χώρο να υπάρξει. Οι μάχες, οι νεκροί σύντροφοι και τα γράμματα που δεν φτάνουν ποτέ, συνθέτουν ένα σπαρακτικό ψηφιδωτό μνήμης.

Η αφήγηση εκτείνεται από το 1949 έως το 2005, όταν ένα γράμμα, ένα σακουλάκι με κορεατικό χώμα και μια απροσδόκητη επίσκεψη φέρνουν στο φως την αλήθεια που έμεινε θαμμένη για πενήντα χρόνια. Ένας έρωτας που δεν έσβησε και μια πατρίδα που ορίζεται όχι από την γεωγραφία, αλλά από τις ρίζες της ψυχής.

Το έργο στηρίζεται σε ιστορικά γεγονότα. Ακολουθεί πιστά την πορεία του ΕΚΣΕ στην Κορέα, βασισμένο σε στρατιωτικά έγγραφα, μελέτες, άρθρα εποχής και αυθεντικές μαρτυρίες. Ορισμένα γεγονότα και χαρακτήρες προέρχονται από προσωπική συνέντευξη με τον βετεράνο του Πολέμου της Κορέας και έφεδρο ανθυπολοχαγό Κωνσταντίνο Φάρο, ο οποίος υπηρέτησε σε όλες τις κρίσιμες φάσεις της ελληνικής αποστολής.