
Ένας κόσμος που γυρίζει γύρω από τον κόσμο
προσγειώνεται στην πόλη και την ξυπνά
Το MIR, το ευρηματικό, συναρπαστικό αθηναϊκό φεστιβάλ, έρχεται και πάλι να προσγειωθεί
στην πόλη από τις 20 μέχρι τις 29 Νοεμβρίου. Και μπορεί να έρχεται αυτή τη φορά πιο
σύντομα, μετά από ένα και όχι δύο χρόνια, όμως, όπως και τις άλλες φορές, η παρουσία του
θα αλλάξει για λίγο τους ρυθμούς της πόλης απλώνοντας τη μαγεία του σε ακόμα πιο πολλές
γειτονιές και απρόσμενες γωνιές της. Το MIR 2026 φέρνει στο φως μυστικές δραματουργίες,
κρυμμένες δυνάμεις, γοητευτικές και αόρατες ιστορίες των πολιτών της Αθήνας αλλά και του
κόσμου, και αναδεικνύει την ανάγκη για μια αναμέτρηση με την πραγματικότητα. Σαν ένας
μικρός διαστημικός σταθμός σε ένα παράλληλο σύμπαν, φέρνει μαζί του μοναδικά
καλλιτεχνικά πρότζεκτ από τον χώρο όπου η περιπέτεια ανάμεσα στη σκηνή, στην εικόνα,
στον ήχο, στους ερμηνευτές, στους «θεατές», στις ιδέες, στην πόλη και στους πολίτες
δημιουργεί τον χώρο για να αναδυθούν τα ερωτήματα και να συζητηθούν όσα μας καίνε.
Eξέπεμψε για πρώτη φορά το παράξενο σήμα του στο χώρο των παραστατικών τεχνών πριν
από δεκαοκτώ χρόνια, και από εκείνη τη στιγμή δεν σταμάτησε να ανοίγει τα μάτια και να
ξυπνά τις αισθήσεις μας, να αφουγκράζεται το νέο, να ανοίγει διόδους προς το μέλλον, να
δημιουργεί «σκηνές» στους πιο απρόσμενους χώρους, να αποκαλύπτει πλευρές της πόλης
που δεν είχαμε δει και δημιουργικές δυνάμεις που δεν ξέραμε ότι υπάρχουν. Και αυτό θα
κάνει και φέτος. Πολύβουο, πολυσυλλεκτικό και πειραματικό, εξακτινώνεται σε ακόμα
περισσότερες γειτονιές της Αθήνας, ανακατευθύνει το βλέμμα μας στην πιο συναρπαστική
και ταυτόχρονα πολιτική πλευρά των παραστατικών τεχνών και βάζει στο κάδρο τη βαθιά
ανάγκη των πολλών για έναν καλύτερο κόσμο που, για να γεννηθεί, πρέπει να δοθεί χώρος
στην αμφισβήτηση, στην αποδόμηση και στις φωνές των πιο αδύναμων που ενώνονται σε
μια εκκωφαντική κραυγή. «Η δύναμη των αδυνάτων» είναι το αόρατο νοηματικό νήμα που
συνδέει τα δεκαέξι έργα του προγράμματος, που έχει επιμεληθεί η ιδρύτρια και καλλιτεχνική
διευθύντρια του φεστιβάλ Χριστιάνα Γαλανοπούλου. Η οποία, όπως κάθε φορά,
προσκαλεί Ελληνίδες, Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες με όραμα και άποψη, να δουν και να
φωτίσουν τη ζωή μας με τον δικό τους τρόπο, πρεσβεύοντας ότι η σύγχρονη τέχνη δεν είναι
κάτι απόμακρο που δεν μας αφορά, αλλά, αντίθετα, κάτι που μας αφορά βαθιά, μια
γενεσιουργός δύναμη, μια ακτίνα φωτός που πρέπει να εμπιστευτούμε. Σήμερα περισσότερο
από ποτέ, στο σκοτεινό τοπίο που αναδύεται κάθε μέρα.
Πιστό στην πρακτική του να κρυφοκοιτάζει το μέλλον των παραστατικών τεχνών, το MIR
2026 μισανοίγει τη χαραμάδα από την οποία την κρυφοκοιτάζουμε, δίνοντας αυτή τη φορά
ένα μεγαλύτερο βάρος στη δυναμική της ελληνικής σκηνής. Μόνο που το πώς ορίζουμε
την «ελληνική σκηνή των ανεξάρτητων παραστατικών τεχνών» είναι κι αυτό ένα από τα
στερεότυπα που πρέπει να ανατραπούν. Οι τελευταίες δεκαετίες σημαδεύτηκαν από την
οικονομική κρίση, που ως αποτέλεσμα δημιούργησε μια νέα γενιά διασποράς εξαιρετικών
καλλιτεχνών με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και τεχνικής, οι οποίοι αναζήτησαν χώρο και
υποστήριξη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με καλύτερες συνθήκες στήριξης της καλλιτεχνικής
δημιουργίας. Ζώντας στο «κέντρο», γίνονται μέρος του και ξεχωρίζουν με την ιδιαίτερη τόλμη
και την καλλιτεχνική συγκρότησή τους, καθώς και με τις ξεχωριστές συνεργασίες τους με
σημαντικούς ευρωπαίους δημιουργούς, ανοίγοντας τον διεθνή ορίζοντα της σύγχρονης
ελληνικής σκηνής. Το MIR 2026 μας προσκαλεί σε ένα πανόραμα της ανεξάρτητης ελληνικής
σκηνής: καταξιωμένες δημιουργοί της χορογραφικής περφόρμανς που έχουν αφήσει το
στίγμα τους στις ευρωπαϊκές σκηνές, όπως η Kat Válastur (Βερολίνο) και η Κατερίνα
Ανδρέου (Γαλλία), συνυπάρχουν με καλλιτέχνες που έχουν ανοίξει τα φτερά τους και
περιοδεύουν συστηματικά, όπως η Ιωάννα Παρασκευοπούλου, με τις ξεχωριστές φωνές
που σταθερά δημιουργούν εδώ, όπως η Βιτόρια Κωτσάλου και η Στέλλα
Δημητρακοπούλου, με νεότερες δημιουργούς που ζουν στο εξωτερικό και παρουσιάζουν
σπάνια τη δουλειά τους στην Ελλάδα, όπως η Αλέξια Σαραντοπούλου (Ιταλία), η Σοφία
Δανάη Βορβίλα (Βέλγιο) και η Νεφέλη Αστερίου (Γαλλία), με μέλη της μοναδικής πανκ
σκηνής της Αθήνας όπως η Χριστίνα Σκουτέλα και η Αντωνία Πιτουλίδου, και με την πολύ
νέα γενιά που μας αποκαλύπτεται με το πρώτο της έργο, όπως η Κωνσταντίνα
Μπάρκουλη-Γάβρη και η Ιωάννα Αποστόλου (γνωστή μέχρι τώρα ως μοναδική
ερμηνεύτρια). Από την πλευρά της περφόρμανς που έχει στο DNA της τις θεατρικές φόρμες,
δημιουργοί από την αθηναϊκή σκηνή με εντελώς προσωπικό στίγμα, όπως ο Αντώνης
Αντωνόπουλος, συναντούν τη νεότερη γενιά που πειραματίζεται με τη θεατρική γραφή,
όπως η Νεφέλη Παπαναστασοπούλου και οι Ανθή Κουγιά και Ευδοκία Νούλα. Και όλες
αυτές οι ξεχωριστές καλλιτεχνικές οντότητες τιμούν το MIR και την επιμελητική ματιά της
Χριστιάνας Γαλανοπούλου με έργα που γίνονται ειδικά για το φεστιβάλ, με χειρονομίες
μοναδικές που επιθυμούν να αρθρώσουν ένα λόγο απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα
του κόσμου. Θα μας ταξιδέψουν σε χώρους που ίσως δεν θα φτάναμε, σε μάντρες
αυτοκινήτων, σε αμφιθέατρα φυσικής, σε αναγνωστήρια, σε μυστικά δάση και παλιά
λατομεία, θα αλλάξουν για πάντα το βλέμμα μας και θα αφήσουν το χνάρι τους να αιωρείται
στον ιστό της πόλης σαν ένα ακόμα στρώμα στη διαστρωμάτωση του φαντασιακού της.
Η λήξη του φεστιβάλ θα σηματοδοτηθεί από ένα ενωτικό, συμμετοχικό και μοναδικής
αισθητικής έργο μεγαλύτερης κλίμακας ενός ιδιαίτερου δημιουργού από τη Γαλλία, του
Pierre Rigal, που θα ανοιχτεί σαν μια γιορτή για όλους τους πολίτες στην πόλη, στο
εμβληματικό Μοναστηράκι (παρουσιάζεται με τη στήριξη του Υπουργείου Ευρώπης και
Εξωτερικών Υποθέσεων της Γαλλίας και του Γαλλικού Ινστιτούτου). Για να μας θυμίσει ότι
ένα φεστιβάλ είναι οι κοινότητες που δημιουργεί· και αυτές με τη σειρά τους, είναι μια ελπίδα
για ένα καλύτερο κόσμο.
«Το πρόγραμμα του MIR 2026 δημιουργήθηκε, όπως και τα προηγούμενα, με την έγνοια για
τη σκοτεινή και άγρια εποχή που διανύουμε· και για το ρόλο που μπορούμε εμείς ως πολίτες
να παίξουμε σ’ αυτή τη συγκυρία. Οι κοινωνίες μας συνθλίβονται, αλλά εμείς ακόμα
αναζητάμε τον τρόπο να λειτουργήσουμε συλλογικά, να ονειρευτούμε ένα κοινό μέλλον και να
το διεκδικήσουμε. Η κατακερματισμένη μας πραγματικότητα μάς αφήνει να πιστεύουμε ότι ο
καθένας μας αποδέχεται όσα συμβαίνουν ως κανονικότητα. Είναι όμως αλήθεια; Το
πρόγραμμα του MIR συνολικά και τα έργα που φιλοξενεί είναι μια πολεμική ιαχή σε μια
ατέλειωτη μάχη. Φτιάχτηκε με το βλέμμα στραμμένο στην Ανατολή και στη Δύση, στους
πολίτες που ήδη εξεγείρονται σε κοντινές μας χώρες, στους λαούς που ζουν με το φόβο του
πολέμου και του αφανισμού λίγο πιο μακριά, στους λαούς που ταλανίζονται από αυταρχικά
καθεστώτα και εμφυλίους, σε όσους παλεύουν να αναπνεύσουν σε συνθήκες ασφυξίας, σε
όσους δίνουν τη μάχη για τη ζωή κάθε μέρα, στους πολίτες που δυσκολεύονται να τα
βγάλουν πέρα αλλά δίνουν τη μάχη κι αυτοί, και σε όσες και όσους αγωνίζονται να χτίσουν το
«μαζί», το «από κοινού», να ορθώσουν το ανάστημά τους και να αρθρώσουν ένα λόγο με
νόημα. Με την ελπίδα ότι το χνάρι που θ’ αφήσουμε στην ιστορία του τόπου, των
παραστατικών τεχνών, της πόλης, στους χώρους της και στο φαντασιακό της, θα γίνει μια
μέρα το πραγματικό σφυρί που θα διαλύσει ό,τι δεν λειτουργεί· ότι οι μετεωρίτες που
σπέρνουμε θα ριζώσουν και θα ανθίσουν σε ένα μέλλον που θα μας αξίζει. Με την ελπίδα ότι
τα ουτοπικά μας όνειρα θα αρχίσουν σιγά σιγά να παίρνουν χώρο. Και με το αίτημα για
περισσότερη αμφισβήτηση, περισσότερη σύμπραξη, περισσότερη αλληλεγγύη, πολιτική
υπευθυνότητα, περισσότερη ανθρωπιά, περισσότερη ανατρεπτική τέχνη και περισσότερη
εξέγερση.
Τα δεκαέξι έργα του προγράμματος του MIR 2026 ανοίγουν το χώρο της γιορτής και της
θυσίας, της εκκωφαντικής φωνής των αδυνάτων. Κι αν συνθλιβόμαστε σε μια πόλη ανηλεή, κι
αν φοβόμαστε ότι η ζωή μας δεν θα βρει το δρόμο προς το φως, κι ότι τα βράχια δεν γίνεται
να ανθίσουν, θα αποτινάξουμε τον τρόμο και θα βρούμε τη δύναμη να φωνάξουμε για να
διώξουμε μακριά τον εφιάλτη, να αφαιρέσουμε όλα τα στρώματα επικάλυψης για να φτάσουμε
στο δάκρυ που θα μας λυτρώσει.
Στις 20 Νοεμβρίου το MIR 2026 εκτινάσσεται προς το αναπόδραστο μέλλον, προσγειώνεται
στην πόλη και ανθίζει. Απολαύστε το».
Χριστιάνα Γαλανοπούλου, καλλιτεχνική διευθύντρια MIRfestival
(απόσπασμα από το εισαγωγικό κείμενο του καταλόγου).
Έχοντας εξασφαλίσει την υποστήριξη της Περιφέρειας Αττικής, το MIRfestival 2026, με
μεγαλύτερη διάρκεια και περισσότερες παραστάσεις απ’ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια,
ανοίγεται σε νέες περιπέτειες προσκαλώντας το κοινό της Αθήνας να αφουγκραστεί τις
μοναδικές φωνές Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών του θεάτρου, του χορού και της
περφόρμανς που έχουν κάτι επείγον και ουσιαστικό να πουν για την πραγματικότητα γύρω
μας και για την ανθρώπινη κατάσταση σήμερα. Με την υποστήριξη του Υπουργείου
Πολιτισμού διοργανώνει επίσης στο πλαίσιό του την 2 η Πλατφόρμα KOSMOS για νέους
καλλιτέχνες, φέρνοντάς τους σε επαφή με επαγγελματίες από ανάλογα φεστιβάλ και άλλους
θεσμούς της Ευρώπης, και ενισχύοντας τον δίαυλο επικοινωνίας του «εντός» με το «έξω».
Το πρόγραμμα του MIR 2026
«Η δύναμη των αδυνάτων»
Δεκαέξι καλλιτεχνικά πρότζεκτ ανοίγουν τη χαραμάδα από την οποία το MIR κρυφοκοιτάζει
το μέλλον των παραστατικών τεχνών. Τα δεκατέσσερα από αυτά κάνουν την παγκόσμια
πρεμιέρα τους και έχουν δημιουργηθεί ειδικά για το MIR.
Το πρόγραμμα ξεκινά με μια περιπλάνηση: με ένα από τα μαγικά ταξίδια του MIR στα πιο
απρόσμενα μέρη της Αττικής. Με την παράσταση των Σοφίας Δανάης Βορβίλα και Αλίκης
Λευθεριώτη Crush ends, μια ελεγεία για τη σύγκρουση και τη συντριβή μέσα σ’ ένα
νεκροταφείο αυτοκινήτων στον Ασπρόπυργο. Μια κατάθεση για τα σώματα και την ύλη, για
τις μικρές καταστροφές, για τα παιχνίδια της σύγκρουσης, για όσα καταστρέφονται και
χάνονται· ισορροπώντας στο όριο μεταξύ απόλαυσης και δυσφορίας. Μια από τις πιο
ενδιαφέρουσες χορεύτριες και περφόρμερ της νεότερης γενιάς, που δεν έχουμε συχνά τη
χαρά να βλέπουμε τη δουλειά της καθώς ζει και εργάζεται στο Βέλγιο, συναντά μια μοναδική
συνθέτιδα, παραγωγό και περφόρμερ και μοιράζονται την έρευνα σε όλα τα δημιουργικά
στάδια της περφόρμανς καθώς και την ερμηνεία της. Αντιμετωπίζουν η καθεμιά με τα δικά
της μέσα την πρόκληση του να βγει από τον ασφαλή χώρο της και να εκτεθεί σε άλλο είδος
τέχνης. Το αποτέλεσμα θα είναι σαρωτικό: τόσο αλλόκοτο όσο και το τοπίο, τόσο εσωτερικό
όσο και η ανθρώπινη παρουσία σε έναν χώρο όπου συνθλίβονται μηχανές. Σε μια εποχή
γενικότερης σύνθλιψης, οι δύο δημιουργοί αναζητούν το τέλος της συντριβής, το σημείο
όπου το «crush» γίνεται «crash» και το σώμα βρίσκει καταφύγιο φωλιάζοντας σε κάτι σαν
αγκαλιά.
Όσοι παρακολουθούμε τον σύγχρονο χορό γνωρίζουμε ότι η Κατερίνα Ανδρέου είναι μία και
μοναδική στο είδος της. Με μια απίστευτη αποσκευή σπουδών και συνεργασιών στην Ελλάδα
και τη Γαλλία και με μια ολόδική της χορογραφική γλώσσα που ανασκάπτει το ασυνείδητο και
το ρυθμό του σώματος για να φέρει στην επιφάνεια πολιτικά αιτήματα και βαθιές αναγνώσεις
της πραγματικότητας, έχει κατακτήσει τις σκηνές τις Ευρώπης και έχει κερδίσει μια θέση
ανάμεσα στους πιο περιζήτητους περφόρμερ και δημιουργούς. Με ανάθεση από το MIR, το
2021 είχε κάνει το πρώτο της έργο για ανοιχτό χώρο, το Rave to Lament –αξέχαστο για
όσους παρευρέθηκαν σε εκείνο το μαγικό ταξίδι. Επανέρχεται στο MIR 2026 με το Small
Bleu, έναν χορό που μοιάζει με βουτιά σε παγωμένο νερό· που ξαφνικά τίθεται σε κίνηση και
αιφνιδιάζει. Έναν χορό που απαιτεί μια βαθιά ανάσα πριν ξεκινήσει — και που μπορεί, για
λίγες στιγμές, να μας κόψει την ανάσα. H αναπνοή ως εικόνα της ζωής, αλλά και ως πράξη
αντίστασης. Μια αναπνοή που μπορεί να εκφράζει θυμό, επιμονή και ανθεκτικότητα μέσα σε
έναν κόσμο που μοιάζει όλο και πιο ασφυκτικός.
Από το χώρο του θεάτρου μάς έρχονται και τα επόμενα δύο σχήματα που κάνουν τα πρώτα
τους σκηνοθετικά βήματα: Μια πολυτάλαντη δημιουργός της νεότερης γενιάς, η Νεφέλη
Παπαναστασοπούλου, που έχει ζήσει και σπουδάσει στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και το
Βερολίνο και την οποία έχουμε συναντήσει ως δραματουργό σε παραστάσεις που έχουν
παιχτεί σε σημαντικές σκηνές στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, παρουσιάζει την
πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα σε δικό της κείμενο, το Habibi. Εδώ, τα βήματά μας θα
ακολουθήσουν μια γαμήλια πομπή πίσω από ένα φορτηγάκι παλιατζή στην οδό Αθήνας,
μέχρι να φτάσουμε σ’ έναν μυστικό χώρο γεμάτο αρώματα και γεύσεις που θυμίζουν
Ανατολή. Αραβική ερωτική ποίηση, μουσική, μυθοπλασία, ήχοι της πόλης και παραμύθια
πλέκονται στη δραματουργία αυτής της θεατρικής site-specific περφόρμανς. Νοσταλγία για
την Ανατολή και τις χαμένες πατρίδες· η αγάπη και η ευχαρίστηση ως πράξεις ανθεκτικότητας
και αντίστασης.
Όλα τα έργα (με εξαίρεση τα R·ONDE·S και Small bleu), δηλαδή συνολικά δεκατέσσερα από
τα δεκαέξι, κάνουν την παγκόσμια πρεμιέρα τους στο MIRfestival ως αναθέσεις και
συμπαραγωγές του.
Αναλυτικές πληροφορίες: www.mirfestival.gr
Είσοδος ελεύθερη.
Κρατήσεις θέσεων μέσω του διαδικτυακού μας τόπου και του weezevent.com
Έναρξη προκράτησης: 5 Νοεμβρίου 2026.
Χώροι και πρόσβαση
Το MIR 2026 εξακτινώνεται σε ακόμα περισσότερες γειτονιές της Αθήνας και παρουσιάζει τα
δεκαέξι πρότζεκτ του προγράμματός του σε δεκατέσσερα διαφορετικά σημεία της πόλης, σε
χώρους πολιτισμού αλλά και σε απρόσμενους χώρους της ευρύτερης Αθήνας. Τα
δεκατέσσερα από τα πρότζεκτ αυτά έχουν δημιουργηθεί ειδικά για το φεστιβάλ και κάνουν
την παγκόσμια πρεμιέρα τους σ’ αυτό.
Τα έργα του φεστιβάλ παρουσιάζονται στους εξής χώρους:
ΚΙΜΩΝ CARS, Λεωφόρος ΝΑΤΟ, Ασπρόπυργος
Τζάμια Κρύσταλλα, Αγίου Όρους 10, Μεταξουργείο
Athens Photo Research Center (Ex State of Concept), Τούσα Μπότσαρη 19, Κουκάκι
MISC.Athens, Τούσα Μπότσαρη 20, Κουκάκι
Μικρό Αμφιθέατρο Φυσικής, Παλαιό Χημείο, ΕΚΠΑ, Σόλωνος 104, Αθήνα
Βιβλιοπωλείο Ενύπνιο, Δερβενίων 22, Νεάπολη Εξαρχείων
Space Baby, Μεγάλου Αλεξάνδρου 80-82, Μεταξουργείο
Αναγνωστήριο Πανεπιστημιακής Λέσχης ΕΚΠΑ, Ιπποκράτους 15, Αθήνα
ΙΛΙΟΝ Plus, Κοδριγκτώνος 17, Αθήνα
Θέατρο «Κατίνα Παξινού», Αττικό Άλσος
Πλατεία Μοναστηρακίου, Αθήνα
Σε ένα δάσος μυστικό
Σημείο συνάντησης: Ομορφοκκλησιά (Αγ. Γεώργιος), Βεΐκου και Δεμιρδεσίου, Γαλάτσι
Ακολουθώντας έναν παλιατζή στους δρόμους της Αθήνας & σε έναν μυστικό χώρο
νοσταλγίας της Ανατολής
Σημείο συνάντησης: Πλατεία Κοτζιά επί της οδού Αθηνάς
Cantina Social, Λεωκορίου 8, Θησείο


